Birdetoj en profunda nesto sidis,
Nur pene unu la alian vidis,
Kaj ofte iu pepis al najbaro:
Ĉi-vivo estas nura pentofaro.
Kvivit, kvivit, kvivit.
Ĉi-vivo estas nura pentofaro.

Birdetoj ĉiam pli kaj pli kreskadis,
Maldece inter si la nutron rabis.
Kaj laŭtlamentis: Mankas jam aero!
Nur ade pligraviĝas la mizero!

Birdetoj fine per flugiloj batis,
La neston forlasinte tuj konstatis:
Jen malfermiĝas vasta horizonto!
Kvereli plue estus vera honto!
Kvivit, kvivit, kvivit.
Kvereli plue estus vera honto!