I Øresunds favn på en blomstrende ø
hvor bølgerne klukker mod strand.
Og sivene vugger, og nyslået hø,
det dufter imod mig i bland.
her sidder jeg ude på lysthusets bænk,
og kigger på mågernes pragt.
De dykker mod havet i glitter og stænk,
og er efter føden på jagt.

Selv blander jeg sindigt min kaffe med snaps,
til passende styrke og smag.
Harmonikaspil sætter hjertet i brand,
på sådan en blå sommerdag.
Jeg er som en dreng selvom farfar jeg er,
ja, ungdommen bobler i mig.
Det blir`bare værre med ald'ren det der,
med dans og med pigernes leg.

Se mågen i næbet en sild nu den fik,
men jeg fik en arm om min hals
. Åh - dejlige ungdom så hurtigt du gik,
spil op jeg vil danse en vals.
Det dufter og synger fra skov og fra strand.
I nat skal du være min gæst
. Her danser Calle Schewen, og nussende mø,
han danser til solen går ned.

Så hviler min blomstrende ø ved din barm
du dunkelblå vindstille fjord.
Og juninat skumringen smyger sig varm,
til sovende buske og jord.
Min fe du danser så lyttende tyst,
og tænker om jeg er en fe.
Den skælver din barnlige hånd mod mit bryst,
mens valsen får toner i mol.

Men hej alle venner som gæster min ø,
jeg er både ædru og klog.
Når morgenen gryr skal jeg vende mit hø
og sætte to hundrede krog.
men tag dig skumring og rejs så din vej,
det lysner i grannernes top.
Her danser Calle Schewen, han sir' aldrig nej,
Han danser til solen står op.

Sur flora insulo en riĉa kolor'
la ondoj batetas de l' mar'
la kanoj sin klinas, kaj fojna odor'
karesas min el la kampar'
Jen tie mi sidas sur benk' en laŭbet'
rigardas al birda agad'.
Sin mergas ja ill por fiŝa kaptet'
la mevoj per salta flugad'

Mi miksas kontente la kafon kun "kron'"
ĝis forta bongusta konven'
aŭskultas al tirharmonika la ton',
Ĝi logas en paca seren'.
Mi avo ja estas sed kiel junul'
mi sentas min vigla sen fin'.
Pli granda danĝer' por maljuna kunul'
rilate al danc' kaj knabin'!

Akiris la mevo nun fiŝon por si,
mi premon de brak' je la kol'.
Eterna junec', mia koro al vi!
Nun valsi, jen tuj mia vol'!
Odoro, kantado el lag' kaj arbar'
"Ĉi-nokte vi estos ĉe mi."
Ni dancas kun juna knabin' de kampar'
La sun' nun subiras de ni.

Ripozas la flora insul' en silent'
ĉe blua trankvila akvar',
Krepusko La nokta-junia sen vent'
nun venas al dorma arbar',
Elfino, ja muta vi dancas kun mi -
Vi kredas min monstro, ĉu ne?
Maneton mi kisis, ho tremas ja ĝi
La valso minoras, ho ve!

Sed hej, geamikoj, bonvenon al vi!
Prudenta kaj sobra virhom'
mi estas, Morgaŭe laboros ja mi
sur kampo, en akvo, en dom',
Mallumo, mi petas foriru vi nun!
Ekflamas la supro de l' pin'
Dancadas Calle Schewen ĝis venas la sun'
kun bela Roslaga knabin',