Zdeněk Bár,
ceĥa poeto kaj prozisto. * 19. 1. 1904. Pedagogo, verkisto, aŭtoro de multaj poemaroj kaj romanoj, kultura laboranto de regiono Ostrava. Membro de Literatura sekcio de ĈEA.

---

Jiŕí Karen,
propranome prof. Ladislav Podmele. * 11. 6. 1920 - † 2000. Pedagogo kaj poeto. Depost 1972 li publikigis ses poezilibrojn ĉeĥe. Premiito en pluraj konkursoj. Fondinto de Literatura sekcio de ĈEA. Membro de Asocio de ĉeĥaj verkistoj.

---

Jiŕí Koŕínek, * 1. 10. 1906 - † 1988. Ekde 1947 abunde verkas kaj tradukas. Liaj versoj originalaj kaj tradukaj aperadis en Esp. gazetaro kaj gajnis plurajn premiojn en belartaj konkursoj. In­ternacie fama Esp. aŭtoro. Membro de ĈEA.

---

František Lazeckỳ, * 18. 8. 1905 - 16.11. 1984. Bibliotekisto, redaktoro, poeto, prozisto kaj verkisto de porinfanaj libroj. Membro de Literatura sekcio de ĈEA.

---

František Kožik, fama ĉeĥa literaturisto, poeto, dram­verkisto, prozisto. * 16.5. 1909, - † 1997. Eldonis ĉ. 100 verkojn alte taksatajn de kritiko. Famas liaj biografiaj romanoj. Elstara kunlaborinto de iama ĉeĥoslovaka Verda Stacio en Brno kaj Prago. Li portas honoran ŝtatan titolon "Merita artisto". Honora prezidanto de Literatura sekcio de ĈEA. Membro de Asocio de ĉeĥaj verkistoj.

---

Josef Rumler, * 20. 7. 1922 - † 1999. Ĉeĥa poeto, redaktoro kaj kritikisto. Eldonis tri poemarojn, monografion pri J. Havli­ĉek, redaktis multajn antologiojn, verkis antaŭparolojn al ĉefaj verkoj de ceĥa poezio. Tradukisto el pola literaturo. Membro de Asocio de ceĥaj verkistoj. Ano de Literatura sekcio de ĈEA.

---

Eli Urbanova, * 8. 2. 1922. Instruistino. Eldonis originalan Esp. poemaron "Nur tri kolorojn" ĉe Stafeto. Verkas originale. Ŝiaj poemoj aperadas regule en ĉefaj Esp. revuoj. Gajnis plurajn premiojn. Preparas duan poezilibron. Membro de ĈEA.

---

Ĉestmir Vidman, inĝ., * 31. 10. 1921. Multe vojaĝas. Eldonis kvin poemarojn bibliofile. Preparas manuskripton por oficiala eldono. Ano de Literatura sekcio de ĈEA.

---

Valdemar Vinaŕ, * 31. 5.1918. Regisoro kaj aktoro. Konata pro siaj tradukoj ella cel1a lingvo (Fabeloj de Bozena Nemcova). Originale verkas monologojn (Konfeso de Potifar­-edzino). Tradukas poemojn (Variacioj de orienta poezio). Mem­bro de ĈEA.

---

Karel Pič, * 6.12. 1920. Oficisto en Litomyšl. Verkis plurajn poemarojn, prozaĵojn, eseojn. Pluraj el liaj poemoj kaj kelkaj prilingvaj artikoloj aperadis en Esp. gazetaro. Membro de ĈEA.

---

Suno musline klara
paŝon post paŝo subiras
Niaj deziroj al folioj similas
Fatale neĝas teren ... Kaj tamen
helan mondon vidi ni aspiras

Al amantoj mi deziras la lunlumon
Freŝan aeron por fulmoj
Fulmotondrojn al nebulo
Al musoj sekuran truon
Niaj aŭtomobiloj bonodoru
kiel herbejaj floroj

Kaj vi - mi deziras laste -
­venu min viziti senprokraste
al malsanulejo por diri al mi
almenaŭ unu el afablaj vortoj
kiujn centkvante kaj vante
eĉ milde multaj diros

antaŭ mia
entombigo.

Eŭropo, olda kontinento nia
droninta en luktar' de tempo mita,
ĉifon' disfranĝa ofte sangbanita,
ter' gentoriĉa, etne multvaria,

vekiĝi ŝajnis vi el sonĝ' ebria,
el homa stulto kaj malic' insida,
el manoj de la instigant' milita
al vivo pli feliĉa, harmonia.

Nur eble en futur' homaro konos
definitive, kio por ĝi bonos!
Nun kunekzistu ni en paca kre'.

Se vi ne volas en abismon sinki,
Eŭropo, paŝu vojon de Helsinki,
ĉi voj' ne gvidas al pere'.

El brunaj kampoj soras bluaj vualoj
kie ho vintro via trankvil'?
Flugas trans montojn fajraj printemp-ĉevaloj
sparkas de hufoj fajreroj verdaj mil

Sur kaj sub tero jam ĉio tremetas
saliko ĉe bosko tulipo en grundo
Mond' por agado alia ekpretas
novo rekreskas el olda vundo

Ĉesos dolori ĉiuj doloroj
verdo el bruno relevas sin ja
Ĉevalo mia fajra tra valoj kaj foroj
flugu galope al nova era'!

El kampoj aromaj soras bluaj vualoj
vojkavo sepultas la reston de neĝo
Traflugas jam landon fajraj printemp-ĉevaloj
venkas homkorojn verda sieĝo!

Ankoraŭ unufoje iri
tra la kastelĝarden'. Kaj miri.
Esti gejuna. Esti forta
kaj misterplene gemalmorta.
Bluajn pulmonariojn ŝiri.
Esti kuraĝa, ĉion diri.
Komenci ĉe la malkomenco.
Kaj vivi! Esti vivpotenco!

Matene en la tramo,
sur strato, sed plej ofte
dum maldormado nokte
mi pensas pri la amo...
Matene en la tramo,
sur strato...

Kaj ju pli da abrupto
mi aŭdas dissplitiĝi,
des pli mi pensas pri ĝi...
Pri amo, ne volupto...
Kaj ju pli da abrupto
mi aŭdas...

Kaj urbo apatie
mienas jen kaj homoj
parolas nur pri mono...
Mi pensas pri ĝi... Tiel...
Kaj urbo apatie
mienas...

Pri amo, kiu ligi
nin ŝajnas plu, pri tiu...
Kaj mi ĝojegas, sciu,
kaj povus min mortigi...
Pri amo, kiu ligi
nin ŝajnas...