Iam estis olda faraono
kun kompato vera kaj kor-bono.
Foje kun mirego li ekvidis,
ke la sklavoj sub la suno ŝvitis.
Sed kio l'oldulon plej ĉagrenis,
estis muŝoj, kiuj sklavojn ĝenis.
Kaj li sendis tuj l'ordonon urĝan:
ek de nun la kontrolistoj l'skurĝon
portu kun si por vipi plej forte
l'muŝojn dorse de l'sklavoj ĝismorte.

At la faraon' la sklavoj sendis
delegitojn, kiuj ĉe li plendis,
ilin vipi estas tro kruele,
dum laboras ili jam enhele.
Ekkoleris tuj la faraono
kaj li diris en indigna tono:
"Via plend' neniun havas sencon,
miskomprenas vi mian intencon.
Muŝojn celas mi mortigi pune,
ĉar turmentas ili vin subsune!"