"Li estis kaj estas unu el la plej popularaj figuroj de nia literaturo, kies "gaja muzo" li estas. Genia ekvilibristo de la lingvo, bonega stilisto; trafa observokapablo kaj certaj instinktoj, epikura vivkoncepto karakterizas tiun ĉi grandtalentan malamikon de ĉia hipokriteco kaj prudmiena singravigo." (33 Rakontoj, Red. de Reto Rossetti kaj Ferenc Ŝilágyi. La Laguna: Régulo, 1964). "En Schwartz la Esperanta mondo trovis sian humoriston, kiu la tro verdajn flankojn de la movado scias mirinde eklumigi per sia buba spegulpeceto. En la Pirato li estas vere la "terura infano" de la Esperanta familio: nenio restas kaŝita antaŭ li kaj nenion li indulgas, kiu aŭ kio estas inda je grimaco aŭ pinĉo. Sed pinĉante per moko, samtempe li tiklas per sprito, tiel ke la pinĉito mem devas ridi anstataŭ indigni. [...] Ĉio ĉi, prezentita per perfekta verstekniko, montras lin kiel simpatian bohemon, kiu havas tre sanan racion, grandan ĝukapablon pri la etaj ĝojoj de l' vivo, kompreneman ridon pri ĉiu homa malforto, sanan ironion pri ĉio gravmiena kaj hipokrita."(Kalocsay, Enciklopedio de Esperanto, 1934, p. 483).