Du viroj amis la saman knabinon. La objekto de ilia inklino nomiĝas "Luizo". Luizo estas grazila kaj delikata. Luizo estas dolĉa kaj sindona. Luizo estas blonda kaj bluokula, Luizo kantas per pura, mola voĉo. Ŝi filozofias kaj disponas pri klarvida juĝo, Oni povas bone kompreni, ke du viroj samtempe amas Luzion. Unu el ili nomiĝas Rolf. Li estas romantikulo. Li verkas poemojn por Luzio. La alia nomiĝas Ralf. Li estas realisto. Li donacas al Luizo ĉokoladon kaj librojn.

Luizo havas kuzinon. Tiu estas fortkorpa. Ŝi parolas per laŭta penetra voĉo. Ŝi ne estas bela. Ŝia patro posedas bone prosperantan magazenon. La romantikulo Rolf edzinigas la fortkorpan kuzinon Manjo. Li edzinigas - por tiel diri - samtempe ankaŭ la magazenon. Kontraŭ tia propono neniu romantiko restas rezistema. Sed la realisto Ralf edzinigas la fratinon de Manjo. Malbonmaniera, larĝa kaj laŭta kiel la unua. Unu magazeno havas lokon por du bofiloj. Tio estas negoca kunfandiĝo. La butiko de Ralf estas bankrotonta. Per la edziĝo ĝi fariĝas filio de bopatra magazeno.

Sed Ralf, la realisto, konservas siajn idealojn. Per la doto de sia edzino li aĉetas vilaon kaj nomas ĝin "Vilao Luizo".