Kurante ŝaŭmas akvoflu',
En muelejo tondra bru';
La radoj krake turnas sin,
Ŝprucigas akvon kun obstin';
La ŝaŭmo staras kvazaŭ mont',
Similas ĝi al viva pont',
La planko tremas, bruas rad',
Greneroj falas sen haltad',
Faruno ili iĝas nun,
Aer' eĉ plena je farun'.

Jen kantistino-hirundet'
Ekloĝis sub tegment'.
Konstruis neston en kviet',
Ekvivis en kontent'.

Ĝi kantas ĝis ne pelos for'
La mastro kun sever';
Ja kutimiĝi kun dolor'
Ĝi devas al mizer'.

En nokt' malluma dormas ĝi
Kun kapo sub flugil',
Ne ĝenas al la idili'
Ekstera maltrankvil',