Pacon, Sinjoro, donu al niaj tagoj
Persiste turmentataj de l' ĉagreno:
Naskiĝu la estimo en la agoj,
En la mondo rebrilu la sereno!

Pacon, Sinjoro, donu al la animoj
En senĉesa peniga maltrankvilo:
Ho, forflugu el ĉiu kor' la timoj
Kaj la dolor'! Ridetu la pupilo!

Pacon, Sinjoro, al la familioj
Time vivantaj sub detruminaco:
Ilin streĉligu amaj energioj
Protektataj de daŭra dia graco!

Pacon, Sinjoro, al la patrolando!
En ĝi regu prospero kaj konkordo;
La filoj kunlaboru al ĝia grando
Per konstanta progreso en la ordo.

Pacon, Sinjoro, inter la nacioj
Sin rigardantaj kun suspekta koro:
Celante al tutmondaj harmonioj
Fratiĝu la homar'! Pacon, Sinjoro!