Printempo..Nun birdoj kantas pri nov';
esperon revekas jubiloj.
Mi ree en pordo — ho, milda blov' —
sed plore malklaras pupiloj.

Nun mondo ekfloras, nun svebas somer'
sur kamp' kiel verda lumondo.
Ho, bela la mondo, mia la ter',
kaj mi estas filo de 1' mondo.

Kaj roze brilas la nub' de l' maten',
kaj noktaj nebuloj sin levas.
La mondo nun junas pro nova ben' —
singulti en ploro mi devas.

Ĉar venas tagiĝo tro klare al mi,
tro freŝas pro roso petalo,
tro hele vi brilas, blindiga radi'
tro ĵus mi en ombra mortvalo.