Per maŝino grandioza,
de mistera fort' movata,
ni vojaĝis al kolosa
land' ĉiela, al konata
ruĝebrila Mars-planedo
por nin distri de l' Ter-tedo.

L' inventist' scienca feo,
plenkonanto de l' naturo,
celis per ĉi tiu kreo
al la kono de l' strukturo
de la vivo de l' homaro
en la suna planedaro.

Ni trapasis tra la spaco,
tra la tempo kaj silento,
ne ĝenate, en plenpaco
kaj sen ombro de pripenso
la spektaklon rigardante
de la ter' malgrandiĝanta.

Ne forgesis dum veturo,
ni viziton al la Luno:
la montpintoj en lumpuro,
vulkanbuŝoj en plenbruno
mirigite nin rigardis,
interflustris, plu rigardis.

Al la Luno scivolema
ni klarigis nian celon.
Ĝi nin petis fervoreme
ke pri l' lunoj de l' ĉielo
ni informu ĝin laŭ vero
ĉe reveno al la Tero.

II.

Tiam la radi-antenoj
de la Marsaj sendstacioj
tuj informas pri la veno
de Teranoj al Marsio,
Kaj tra l' Marsaj laŭtaj bruoj
komenciĝas intervjuoj.

Kaj ni tuj ekkonsciiĝis:
ĉe virinoj kaj fraŭlinoj,
amo moda jam fariĝis
(inkluzive bopatrinoj)
tute same en Marsio
kiel sur la Ter', je Dio.

Sed demandis ni pri tio:
pri milito, pri armiloj,
pri malpaco de l' nacioj
pri kolosaj detruiloj
ekzistantaj sur la Tero
en konkuro kun l' infero.

Ili diris kun fiero:
Ne ekzistas la militoj,
detruantaj vian Teron, -
ne ekzistas, parazitoj,
la armiloj: sed ĉi tio
estas nur prahistorio.

Ne ekzistas plu malpacoj:
nur popoloj laborantaj
en konkordo, en plenpaco,
grandiozaĵojn starigantaj;
ni nin ĉiujn komprenigas:
unu lingvo nin kunligas.

III.

Post reveno al la Tero
ni informis Societon
de l' Nacioj. La aferon
ĝi pristudis en sekreto
dum plurjara diskutado,
paroladoj de l' estrado.

Nun ĝi venis al konkludo:
sendi tuj komisionon,
kiu - post detala studo -
finos per la sama tono:
La popoloj plu atendu...
kaj armilojn dume mendu. (*)

---

(*) Noto de l' kunvojaĝinto: La lingvo de l' Marsanoj estas strange simila al Esperanto).