Es liegt eine Krone im tiefen Rhein,
Gezaubert von Gold und von Edelstein;
Und wer sie erhebet von tiefem Grund,
Den krönt man zu Aachen in selbiger Stund.

|: Vom Belt bis zur Donau,
Die Lande sind sein,
Dem Kaiser der Zukunft,
Dem Fürsten am Rhein. :|

Es liegt eine Leier im grünen Rhein,
Gezaubert von Gold und Elfenbein;
Und wer sie erhebet vom tiefen Grund,
Dem strömen die Lieder begeistert vom Mund.

|: Der Kranz der Unsterblichkeit
Wartet sein,
Des Sängers der Zukunft,
Des Sängers am Rhein. :|

Ich weiß wo ein Häuschen am grünen Rhein,
Umranket von Reblaub die Fensterlein;
Drin waltet ein Herz so engelgleich,
An Gold so arm, an Tugend so reich,

|: Gehörte dies Herz
An dem Rheine mir,
Ich gäbe die Krone,
Die Leier dafür. :|

En Rejno profunda kaŝiĝas kron'
Sorĉita el or' kaj juvela ŝton',
Kaj kiu ĝin levos kun brava kor'-
­Li estos kronata en sama la hor'.

|: De l' Belt' ĝis Danubo
En land' kiu ajn
Reganto li estos:
la Reĝo de l' Rejn'! :|

(*) En Rejno profunda kaŝiĝas lir'
(*) El blanka eburo kaj brilsafir'
Kaj kiu ĝin levos kun brava kor' -
Tuj verve li kantos kun fajra fervor'.

|: Senmorta li estas
En temp' kiu ajn:
La Bardo estonta,
la Bardo de l' Rejn'! :|

Ĉe Rejno post verdaj vinbranĉoj jen
Dometo sin kaŝas kun gajmien'.
Enloĝas knabino kun virga kor',
Je virto ja riĉa, malriĉa je or'.

|: Se virgan ĉi koron
Akirus mi,
Mi donus la kronon,
La liron por ĝi! :|