Kiu kaj kiam alportis la modon:
Al vivaj neglekton, al mortaj
- nur odon?
Homoj kurbiĝas,
homoj drinkadas,
Unu post unu el viv' forpasadas.
Kaj pompaj paroloj por la historio
Sonas tenere ...
dum la kremacio.
Kial el viv' Majakovskij foriris?
Kio lin al revolvero altiris?
Se al la voĉo
kaj sia ekstero
trovus li iom en viv' da tenero!
Homoj vivantaj - ja nin embarasas ...
Nur pro la mort' ni teneron donacas.

Ne, volas en nenio mi duonon,
La tuta ter', ĉielo - nur por mi.
Riverojn, marojn, eĉ lavangon ŝtonan
dividi kun neniu pretas mi.

Nur ĉion, vivo, nepra la kondiĉo,
Kaj certas mi - ĝi estas laŭ la fort'.
Nek volas mi duonon da feliĉo,
Nek da mizer' duonon de la sort'.

Mi volas nur duonon de l'kuseno,
Sur kiu premiĝinte al la vang'
Simile al falanta stel' serena,
Trembrilas ring' sur via bela man'.