Forpasis kure la juneco
Temp' tro revema sen prudent' -
Kaj estingiĝis purpurmeĉo
En malproksima orient'.

Min tro lacigis voj' ŝtonoza,
Sur dorso sidas zorgo-ĝib',
Mi iras, iras, senripoza
Vagulo, sub sortbata vip'.

Min jam, post lastaj lacaj paŝoj,
Atendas tombo: frosta lit',
Kaj ĉirkaŭ kruco el kreskaĵoj
De l' ter' volviĝos sole vit'.